In de ban van de jaarring. Onze oudste bomen en de verhalen die ze vertellen.

De jaarlijkse groetsop bij bomen laat sporen na: de jaarringen tonen de abrupte overgang van leven naar slapen bij bomen. De ringen kunnen geteld worden: hun aantal stemt exact overeen met hun leeftijd. Zo werd een dateringsmethode ontwikkeld door Andrew Ellicot Douglas (gest. 1962) en ontstond de dendrochronologie. Die ontcijfert dus de Morsecode van brede en smalle jaarringen. Doordat de ringen ook zichtbaar zijn in dood hout, kan bijna alles wat van hout vervaardigd is, gedateerd worden (meubels, kaders van schilderijen, balken in huizen …). Met Duitse eiken ken men zo 1050 jaar teruggaan. De auteur heeft een originele insteek gevonden. Tien dendrochronologen van de hele wereld doen hun verhaal aan de hand van tien bomen. Ze geven telkens de betekenis van de boom in elke cultuur waarin die thuishoort. Voor ons is dat de veeneik die gebruikt wordt om woningen van neolithische bevolkingsgroepen te dateren. Verrassend! (EN)

V. TROUET, In de ban van de jaarring. Onze oudste bomen en de verhalen die ze vertellen., Tielt (Lannoo), 2025
24.99 EUR