Het wezen van het christendom

Feuerbach behoorde ooit nog tot de leerstiof godsdienst van het vijfde middelbaar in het kader van les maîtres du soupçon. Freud en Marx waren die anderen. Feuerbach leverde met zijn wezen van het christendom een fundamentele kritiek op het christendom. Sommigen herinneren zich nog allicht de projectietheorie. In tegenstelling tot de twee andere volumes in de reeks van het humanistisch verbond, is de inleidende tekst (van Johan Braeckman) wat ondermaats. De eerste zin van de inleiding is al fout: Er zijn wel gelovigen die vragen naar de redelijke grondslag van het geloof. Permitteer me ook dit: net zoals er af en toe ook wetenschappers zoeken naar de redelijke gronden van hun wetenschapsbedrijf (terwijl alle anderen zich geen enkele vraag stellen bij het paradigma waarin ze zitten). De inleiding van Braeckman lijkt eerder op een manifest dan een inleiding, want op pag. Vervolgt hij met correlatie tussen lage geschooldheid en hoge graad van religieus bezig zijn. Daarvoor baseert hij zich op de Scandinavië en bijvoorbeeld niet op de VS. Braeckman zou zich beter afvragen of Feuerbach er wel op zit, want de god die ik zou projecteren, zou er helemaal anders uitzien dan die van Christus. Vijandsliefde zou er als eerste niet bij zijn. Beter is het Feuerbach zelf te lezen, die in deze studie veel meer doet dan de projectietheorie propageren. Hij wil elk bekend christelijk dogma onderuit halen. Antidogmatisme gaat naar de kern van Feuerbachs hele filosofie. (ES)

L. FEUERBACH, Het wezen van het christendom, Eindhoven (Damon), 2024
29.9 EUR